Czy żyjesz teraz tym, co kiedyś?

Jestem z tego pokolenia, które nie chodziło do gimnazjum. Po 8 latach szkoły podstawowej poszłam do liceum, które trwało 4 lata.

W pierwszej klasie liceum wychowawczyni powiedziała, że liceum to jest taki czas w naszym życiu, że bardzo się zmieniamy, choć wydaje nam się teraz, że nie – że zawsze będziemy tacy sami, a bieżące problemy są nie do przejścia i na całe życie.

W ten oto sposób zaproponowała ciekawą zabawę – rozdała kartki, koperty i podyktowała kilka pytań.

Pytań było może z 10 i dotyczyły aktualnej rzeczywistości (bieżących poglądów, problemów), planów, ale także nieco zagadkowe, które każdy może rozumieć, jak chce, (np. „bohaterowie dnia codziennego”).

Koperty zostały zaklejone, odpowiednio opisane (można było imieniem i nazwiskiem albo pseudonimem) i odłożone na zapleczu klasy, do szafy zamykanej na klucz.

Mimo mojego powątpiewania, że te koperty przetrwają, przetrwały!

Koperty otworzyliśmy w czwartej klasie, kiedy nikt – poza wychowawczynią – w ogóle o nich nie pamiętał.

Chyba nie muszę mówić, jakim wielkim szokiem dla wszystkich była ich zawartość. Uczucia, jakie towarzyszyło czytaniu odpowiedzi sprzed 4 lat, nie da się opisać. Serio.

Podobna refleksja nasunęła mi się ostatnio podczas przeglądania strumienia zdjęć w telefonie. Rok temu o tej porze. Tylko jeden rok (a nie 4 lata, jak opisałam powyżej), a szok porównywalny do tego z liceum.

Sprawdź to u siebie. Sprawy, którymi żyłeś rok temu.

  • Co z nich było ważne?
  • Co popchnęło Cię do przodu w rozwoju?
  • Co popchnęło Twoją firmę?
  • Co się zmieniło w Twoim życiu przez ten rok?
  • Które zadanie z perspektywy minionego czasu było ważne?

I przede wszystkim, wyciągnąć wniosek z dnia dzisiejszego, na przyszłość:

  • Czy to, czym zajmujesz się teraz, czy będziesz to wspominać za rok o tej porze? Czy za rok o tym zadaniu będziesz pamiętać? Czy będzie ono ważne? Jakie znaczenie ma to zadanie dla przyszłości?

Pomyśl nad tym dzisiaj.