Wyrwane z kontekstu #60

Pamiętam, jak kiedyś rozmawialiśmy o przyjmowaniu różnych zleceń, które nie są może szczególnie ważne czy ciekawe, ale bywają kuszące – powiedział wtedy: „Wie pan, pan jest młody, to ma pan inne poczucie czasu, jeśli przyjmie pan zlecenie na książkę, której pisanie zajmie rok pracy, to ujmie to jakąś znikomą część czasu, który panu pozostał; a kiedy jest się w moim wieku, to te proporcje wyglądają zupełnie inaczej”.

źródło: Jak umrzeć, to tylko razem.
Tajemnica strzałów na Saskiej Kępie
,
(w książce jako „Nieśmiertelność chrabąszczy”)
[w:] „Polska odwraca oczy”, J.Kopińska

Ciekawe? Udostępnij źrodło:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+

Wyrwane z kontekstu #59

I analizuje to każdego dnia. Ma rację. Został skrzywdzony. Ale co z tej racji? My z żoną staramy się nie patrzeć wstecz. Nie szukać winnych. Bo aby przetrwać, człowiek musi koncentrować się na tym, co jest tu i teraz. A najważniejsze w życiu to zaakceptować swoją przeciętność. Bo inaczej człowiek ma wieczny niedosyt i nie umie być szczęśliwy. Ambicja Grzegorza nie pozwala mu spokojnie żyć.

źródło: Beethoven Z Murzasichla, [w:] „Polska odwraca oczy”, J.Kopińska

Ciekawe? Udostępnij źrodło:Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+